Waar kwam ik voor?
Steeds vaker kwamen op mijn werk de tranen, op allerlei momenten. Tranen kende ik wel van momenten dat ik me weerloos voelde, als het echt over mij ging. Maar tranen op mijn werk was nieuw. Eerst gaf ik de overgang de schuld, omdat je daar emotioneel wieberig van wordt. Pas toen ik op mijn werk onwel werd, kon ik er niet meer omheen: mijn lichaam gaf aan dat het zo niet langer ging. Was ik nu ziek? Overspannen of een burn-out of nog iets anders? Ik moest eerst afkicken van de stress en uitrusten. Met de hulp van een psycholoog werd mij duidelijk dat ik last had van faalangst en het daarbij horend perfectionisme. Daarna was ik uitgerust en hervatte mijn werk. Toen begon het leerproces: het moest anders! Maar hoe? Ik moest heel assertief zijn om een coach te vragen. Ik koos Frances om mij te helpen om anders in mijn werk te staan.

Hoe verliep het proces?
Samen behandelden we allerlei relevante aspecten: mijn pijnpunten van vroeger die me voorzichtig maakten, mijn angst voor afkeuring die me krampachtig maakte, de ruimte die ik voelde als mijn gevoelens er mochten zijn. Heel praktisch keken we ook hoe anderen dat doen: kritiek ontvangen zonder het meteen binnen te laten komen.

Wat is het resultaat?
Ik werk met cliënten. Nu was ik zelf een tijdje de cliënt. Het was goed om eens bij mezelf stil te staan. Ik heb geleerd dat ik de enige ben die voor mijzelf zorgt. Daarom is het belangrijk om mij bewust te zijn van wat er in mij leeft. Pas dan kan ik helemaal bij de ander zijn, er gewoon zijn op dat moment zonder persè iets te moeten doen.

Terug